فراموشی...

نمیدانم کجای این عالمی؟

نمیدانم اصلا به بودت فکر کرده ای یا نه؟

به اینکه میتوانی دلهایی را شاد کنی

به قلبی ارامش دهی

به جمعی شادی ببخشی

اصلا دلت برای من و پدر اینده ات تنگ شده است؟دوست نداری ما را ببینی؟

تنهایی های ما را نمیبینی یا برایت مهم نیست؟

باشد تو هر وقت که دلت خواست بیا بهار تابستان پاییز زمستان فقط باش و با بودنت زندگی ببخش......

تو انگیزه باش هدف باش خاطره باش و از همه بالاتر فرزند ما و زندگی ما باش.

ی دو ماهی هست که بیخیال شدم دیگه مهم نیست دیگه درگیر علائم نمیشم اصلا انگار دیده نمیشه.با اینکه هست.امروز داشتم ی وبلاگ میخوندم که از علادم بارداری نوشته بود یهو یادم اومد که منم دو سه روزه تکرر ادرار دارم و سینه هامم وحشتناک درد میکنن.اصلا اینارو یادم رفته بود در صورتیکه قبلا خیلی تو فکرم بود.

چقدر خوبه که ادم بیخیال باشه همه چی طبیعی جلو میره بدون استرس و نگرانی. این ماه باردار باشم یا نباشم هیچ فرقی نداره.بیشتر هم دوست دارم نباشم.

راستی یادم رفته بود بنویسم نی نی دوستم فرناز قلبش تشکیل نشد و باید دفع شه و هنوز بعد سه  هفته تو رحمش مونده بیچاره دو بارم رفته امپول زده ولی فایده نداشته باید صبر کنه.

پریشب هم دوره بودیم با دوستای دانشگاه من خیلی خوش گذشت تا 2ونیم بودیم و کلی با اقایون بازی کردیم و از خنده ترکیدیم.این جمع مونو دوست دارم خدایا شکرت به خاطر شادی هایی که تو زندگیمون قرار دادی.

دوستان به نتیجه خوبی رسیدم:همسایمون همون روزی که من عصبانی شدم غروبش سوخت اوردن از این به بعد میخوام همین جوری باشم ساکت که باشی ازت سواستفاده میکنن ولی وقتی صداتو ببری بالا میفهمنن تو هم حالیته.

خدا کنه مهربان همسر هم متوجه شه که نباید همه جا سکوت کنه.